آفتاب : در این روش فرد بر روی تردمیلی که سرعت و شیب آن در حال افزایش است، بمدت سه دقیقه حرکت می‌کند؛ در این زمان اطلاعات مختلف شامل تعداد ضربان قلب و میزان تنفس ثبت می‌شوند.

سپس این اطلاعات به همراه سن و جنسیت فرد در یک فرمول پایه قرار داده می‌شود تا شانس مردن فرد طی یک دهه آینده محاسبه شود.

این روش FIT Treadmill Score نام دارد که توسط متخصصان قلب و عروق دانشگاه جان هاپکینز ابداع شده است؛ محققان اطلاعات ۵۸۰۲۰ فرد ۱۷ تا ۹۶ ساله را که طی سال‌های ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۹ تحت تست‌های استرس قرار گرفته بودند، مورد بررسی قرار داده و براساس نتایج بدست آمده، تست تردمیل را طراحی کردند.

بالا رفتن بیش از حد ضربان قلب، اصلی‌ترین شاخص برای تعیین خطر مرگ طی ۱۰ سال آینده است.

امتیازات از ۲۰۰- تا ۲۰۰+ تقسیم‌بندی می‌شوند؛ افرادی که نمره منفی بیشتری کسب کنند، با خطر بالاتر مرگ طی یک دهه آینده مواجه هستند؛ افرادی که نمره ۱۰۰- تا صفر را کسب کنند، با ۱۱ درصد خطر مرگ طی این مدت مواجهند.

افرادی که نمره ۱۰۰+ و بالاتر کسب کنند، تنها با دو درصد خطر مرگ در ۱۰ سال آینده روبرو هستند.

قدس آنلاین: یافته های تازه نشان می دهند میان ابتلا به پوکی استخوان و کاهش موقت قدرت شنوایی رابطه مستقیم وجود دارد. 

به گزارش گروه بهداشت و سلامت قدس آنلاین، گروهی از محققان مرکز پزشکی دانشگاه پکن به سرپرستی دکتر کای جین تیان، بر روی بیش از 10 هزار بیمار که بین سال های 1999 تا 2008 به پوکی استخوان مبتلا شده اند مطالعه کردند و آنها را با بیش از 32 هزار فرد سالم مقایسه کردند.  

در پایان سال 2011، بیش از 76 درصد از مبتلایان به پوکی استخوان با ناشنوایی ناگهانی - از دست رفتن سریع شنوایی - دست و پنجه نرم می کردند. این نوع ناشنوایی می تواند در یک یا چند روز در هفته بروز کند. 

یافته های دانشمندان نشان می دهند، در حدود نیمی از افرادی که ناشنوایی ناگهانی را تجربه کرده اند، دوباره توانایی شنیدن را از دست خواهند داد، اما در بیش از 85 درصد افرادی که پوکی استخوان را کنترل یا درمان کرده اند، اندک اندک حس شنوایی باز می گردد.

دکتر کای جین تیان گفت:" نشانه های گوناگون نشان می دهند که بروز پوکی استخوان علاوه بر استخوان ها بر سیستم قلب و عروق و مغز نیز تاثیر می گذارند. "

او افزود:" از دست دادن ناگهانی شنوایی ممکن است با مشکل دیگری که با پوکی استخوان ارتباط دارد نیز مرتبط باشد.

این جایگزینی مولکول ها به نحوی است که در اکثر موارد اجازه تغییر رنگ مو را به شما نمی دهد، مگر اینکه موهای رنگ شده را کوتاه یا با مواد اکسیدکننده بسیار قوی بی رنگ کنید. لازم به توضیح است که حتی مواد اکسیدکننده نیز در بسیاری از موارد قادر به از بین بردن کامل این ماده نیستند. بنابراین اگر شما جزء افرادی هستید که دوست دارید مدام رنگ مویتان را تغییر دهید، بهتر است از این ماده یا موادی را که در ترکیب آنها تاحدودی حنا به کار رفته است، استفاده نکنید.

علاوه بر حنا، گیاهان دیگری نیز برای رنگ کردن مو در مناطق خاصی از جهان رایج هستند، مثلا یک نوع گیاه خاصی از دسته کامومیل رنگ زرد روشنی ایجاد می کند که چون فقط لایه خارجی مو را رنگ می کند، می تواند هم برای رنگ کردن و هم برای روشن تر و درخشان تر کردن مو مورد استفاده قرار گیرد. این گیاهان را معمولا می توان به راحتی از عطاری ها تهیه کرد.

 تاریخچه ی تهیه ی شیر سویا به 4 هزار سال قبل بازمی‌ گردد که چینی‌ ها توانستند شیر سویا را به روش خانگی تولید کنند. جالب است بدانید شیر سویا نزد چینی ‌ها از اهمیت خاصی برخوردار است؛ چرا که سویا جزو 4 دانه مقدس چینی‌ ها به‌ حساب می ‌آید و شیر سویا استخراج آبی پروتئین ‌های دانه سویا است.

 

مهندس حمید خسروی، متخصص صنایع غذایی و مشاور کارخانجات مواد غذایی در صنعت لبنیات و سویا درباره ی فرآیند و خواص تغذیه ‌ای این نوشیدنی چنین می گوید:

فرآیند تولید
فرآیند تولید شیر سویا روش‌ های مختلفی دارد، اما روشی که در ایران از آن استفاده می ‌شود، به این شکل است که ابتدا دانه‌ های سویا را تمیز و مواد اضافه را جدا می‌ کنند. سپس آن را در آب خیس می‌ کنند و در اثر این خیساندن، برخی قندهای نامطلوب مانند رافینوز و استاکیوز که عوامل ایجاد‌کننده ی نفخ هستند، تا حدی از دانه خارج می ‌شوند. دانه خیس‌ شده، خرد می ‌شود و در اثر خرد شدن محصولی به نام اسلاری به دست می ‌آید.

در مرحله ی بعدی به اسلاری، بخار تزریق می‌ شود و دمای آن تا 120 درجه سانتیگراد بالا می ‌رود. هدف از این فرآیند حرارتی، غیر فعال کردن مواد نامطلوب دانه سویا است. مواد نامطلوب، موادی هستند که باعث می ‌شوند پروتئین ‌های موجود در سویا جذب بدن نشوند.

پس از آن، مرحله بوگیری انجام می ‌شود؛ به این شکل که بخاری را که به اسلاری تزریق شده بود و دمای آن را به 120 درجه سانتی ‌گراد رسانده شده، از آن جدا می‌ شود. با انجام این فرآیند، بوی لوبیایی سویا تا حد ممکن کم می شود.

آخرین مرحله نیز سانتریفیوژ کردن اسلاری است. در سانتریفیوژ، شیر یا عصاره سویا از پسماند یا فیبر آن که اصطلاحا به آن اُکارا می ‌گویند، جدا می ‌شود. این ماده همان ماده اولیه ‌ای است که از آن فرآورده ‌های شبه لبنی یا فرآورده‌ های شیری سویا تهیه می ‌شود که خواروبار جهانی(FAO) نام سوی ‌میلک یا شیر سویا را بر آن نهاده است.



شیر سویا هیچ ربطی به شیر گاو ندارد
از آن جا که اسم این محلول پروتئینی را از ابتدا شیر سویا گذاشتند، بسیاری از افراد آن را با شیر گاو مقایسه می‌ کنند؛ در حالی که شیر سویا یک محصول کاملا گیاهی است و هیچ ارتباطی به شیر گاو ندارد. تنها شباهت این محلول، رنگ شیری آن است که البته کمی از شیر گاو کدرتر است.

مقالاتی نیز در این زمینه نوشته شده و آن را با شیر مادر و شیر گاو مقایسه کرده ‌اند اما این محصول، همان‌ طور که گفتم، فقط از لحاظ ظاهری شبیه شیر گاو است؛ در غیر این صورت، نه از نظر طعم و مزه و نه خواص تغذیه ‌ای هیچ شباهتی به شیر گاو ندارد. مزه شیر سویا هم کاملا مشابه طعم غلات است؛ مانند طعم غذاهای مخصوص کودکان یا مزه‌ ای شبیه غلات صبحانه که ممکن است هر ذایقه‌ ی آن را نپسندد؛ به‌ خصوص ذایقه ایرانی که به این طعم‌ ها عادت ندارد. به همین دلیل در همه جای دنیا، انواع مختلف طعم‌ ها را به شیر سویا اضافه می‌ کنند تا ذایقه مردم به مرور زمان به آن عادت کند. البته اگر کسی ارزش غذایی شیر سویا را بداند، بعید است که آن را وارد رژیم‌ غذایی ‌اش نکند.

 

پس مقایسه ی شیر گاو با شیر سویا مقایسه ی خوبی نیست و هیچ جای دنیا چنین حرفی را نمی ‌زنند. هر کدام از آن ها مزایای خودشان را دارند. پروتئین شیر گاو پروتئین بسیار مناسب و کاملی است. کلسیمی هم که در شیر گاو هست در شیر سویا وجود ندارد. در عوض شیر سویا، فاکتورهایی دارد که جذب کلسیم را افزایش می ‌دهد. به همین دلیل هم در دوران یائسگی خانم‌ ها باید هم از کلسیم استفاده کنند هم از فاکتورهایی که جذب کلسیم را بالا می ‌برد. پس هم به شیر گاو احتیاج داریم هم به شیر سویا.

 

ارزش غذایی شیر سویا
اولا که محصولات سویا جزو مواد غذایی عملکردی هستند که نقش و ویژگی آن ها فراتر از نقش تغذیه ‌ای‌ شان است؛ یعنی خواصی شبیه خواص دارویی دارند و این نکته ی بسیار مهمی در ارزش غذایی سویا است. اگر بخواهم آن را با فرآورده‌ های حیوانی مقایسه کنیم باید بگوییم سویا اولین گیاهی است که خواص آن به شدت به فرآورده‌ های حیوانی نزدیک است. به دلیل این که پروتئین بسیار بالایی دارد. این پروتئین از لحاظ ارزش غذایی به جز دو اسیدآمینه ی متیونین و سیستئین، بسیار غنی و تقریبا شبیه گوشت هستند.

اما خواص اصلی سویا مربوط به گروهی از مواد به نام ایزوفلاونویید‌ها است. ایزوفلاونوییدها که خاصیت آنتی ‌اکسیدانی نیز دارند، دارای خاصیت فیتواستروژنیک هستند. بنابراین علاوه بر پروتئین بالایی که سویا دارد وجود دو خاصیت آنتی‌ اکسیدانی و فیتواستروژنیک آن، این ماده غذایی را بسیار خاص کرده است.

 

شیر سویا و پیشگیری از بیماری ‌ها
خواص اصلی سویا، کاهش بیماری ‌های قلبی، کاهش کلسترول خون و پوکی ‌استخوان، کنترل وزن و کاهش عوارض یائسگی است.

به‌ علاوه، چون سویا شبیه شیر است اما لاکتوز ندارد؛ برای افرادی که دچار عدم تحمل لاکتوز هستند، بسیار مفید است.

همچنین سویا فیبر بسیار بالایی دارد که حجم مدفوع را بالا و کلسترول را پایین می ‌آورد. در نتیجه، مصرف‌ کنندگان آن دچار یبوست نمی ‌شوند و خطر بیماری‌ های ناشی از یبوست و سرطان روده در آن ها کاهش می ‌یابد.


شیر سویا و کاهش عوارض یائسگی
همان ‌طور که گفته شد، شیر سویا حاوی موادی به نام فیتواستروژن است. فیتواستروژن یعنی استروژن بسیار ضعیف. عوارض یائسگی از جمله پوکی ‌استخوان به دلیل کمبود یا عدم ترشح هورمون استروژن در بدن اتفاق می‌ افتند. همان‌ طور که بالا بودن استروژن در بدن نیز برخی مشکلات دیگر را برای خانم‌ ها ایجاد خواهد کرد. فیتواستروژن موجود در شیر سویا موجب می ‌شود حالتی در بدن ایجاد شود مانند این که استروژن در بدن وجود دارد. در نتیجه، هم پوکی استخوان و هم عوارض یائسگی ایجاد نمی‌ شود. البته به شرط آن که خانم‌ها قبل از یائسگی شروع به مصرف شیرسویا کرده باشند.

 

شیر سویا و پوکی استخوان
تحقیقات یک محقق ایرانی نشان می ‌دهد که شیر سویا در درمان پوکی استخوان در دراز مدت نقش مؤثری می ‌تواند داشته باشد.

علیرضا احمدی، عضو انجمن ژنتیک ایران گفت: شیر سویا حاوی ترکیبات ایزوفلاوینی است که این ترکیبات می‌ توانند به عنوان هورمون‌ های جنسی عمل کنند. در حقیقت کمبود هورمون ‌های جنسی در یائسگی باعث مختل شدن جذب کلسیم شده و به دنبال آن پوکی استخوان ظاهر می ‌شوند. در بسیاری از کشورها از قبیل مالزی، ‌چین، ژاپن و کشورهای شرق آسیا مصرف شیر سویا را در برنامه غذایی دانش ‌آموزان ابتدایی قرار داده ‌اند که با بررسی‌ های انجام شده می ‌بینیم که میزان مبتلایان به پوکی استخوان در این کشورها بسیار کم است و این به علت برنامه تغذیه‌ ای مناسب آن ها است. پوکی استخوان یک بیماری خاموش است که در دراز مدت خود را نشان می ‌دهد و فرد هنگامی متوجه بیماری خود می ‌شود که نمی ‌تواند آن را درمان کند و دچار شکستگی ‌های شدیدی می ‌شوند که درمان و ترمیم آن در برخی موارد امکان ‌پذیر نیست. این تحقیقات در پژوهشگاه زنان دانشگاه الزهرا به اتمام رسیده و نتیجه آن روی انسان به‌ صورت کامل مشاهده شده است که ترکیبات شیر سویا توانسته این علائم را کنترل و درمان کند.

 

شیر سویا در مقابل سقط جنین
محققان می ‌گویند مصرف شیر سویا در زنانی که از طریق IVF یا کاشت تخمک، بارور شده‌ اند می ‌تواند تا 6 برابر سبب موفقیت روند بارداری شود و در زنانی که تلاش کرده ‌اند از این طریق بارور شوند اما موفق نشده‌ اند شانس باروری را افزایش دهد.

طبق بررسی ‌‌ها زنانی که شیر سویا مصرف می ‌کنند احتمال بارور شدن شان از طریقIVF پنجاه درصد و در سایرین 9 درصد است. از سوی دیگر شیر سویا احتمال سقط جنین را به شدت کاهش می ‌دهد.

 

عوارض شیر سویا:
مهم‌ ترین مساله‌ای که سویا می‌ تواند ایجاد کند، حساسیت است. زیرا بعضی‌ ها به این مواد حساسیت دارند. بنابراین وقتی شیر سویا را برای اولین بار استفاده می‌ کنند، مانند افرادی که به بادمجان یا گوجه ‌فرنگی حساسیت دارند، دچار کهیرهای پوستی و گرفتگی صدا می ‌شوند.

گردآوری و تنظیم:گروه سلامت پرشین پرشیا

www.persianpersia.com/health
    

 
هفته نامه سلامت - salamatiran.com-beytoote.com     :منبع    

 
کلروفیل یا سبزینه، نوعی ترکیب شیمیایی گیاهی است که باعث ایجاد رنگ سبز در گیاهان می‌شود و در فعالیت‌های حیاتی گیاهان نقش مهمی دارد. این سبزینه برای انسان نیز خواص متعددی دارد، از قلیایی کردن بدن گرفته تا پیشگیری از سرطان.

محققان آمریکایی دریافته اند، کلروفیل گیاهان سبز رنگ، تا حدودی از بدن در برابر مواد سرطان زای موجود در محیط محافظت می کند. کلروفیل به ماده سرطان زا در لوله گوارش می چسبد تا از بدن دفع شود. سبزینه با رشد سلول های سرطانی مقابله می کند و در بدن به عنوان آنتی اکسیدان عمل می کند. کلروفیل به ماده سرطان زا، ماده سمی که هنگام پخت بیش از حد گوشت به وجود می آید، ماده سرطان زای موجود در هوا و... می چسبد و از طریق مدفوع، آن را از بدن دفع می کند و در نتیجه مانع از بروز سرطان می شود. کلروفیل با محدود کردن متابولیسم مواد شیمیایی به نام پروکارسینوژن که به DNA آسیب می رساند، از آسیب دیدگی و رشد سلول های سرطانی پیشگیری می کند.

اگر کلروفیل پس از مصرف مواد غذایی سرطان زا مصرف شود، تأثیرگذاری آن کمتر خواهد بود.
اما افزودن گیاهان حاوی کلروفیل به برنامه غذایی روزانه کمک زیادی به حفظ سلامت بدن می کند. آنتی اکسیدان کلروفیل می تواند خطر بروز برخی از انواع سرطان ها را کاهش دهد. از طرفی کلروفیل به روند اکسیژن رسانی به بدن کمک می کند. اکسیژن به طور موثر به خون در انتقال تمامی مواد موردنیاز به بافت ها و سلول ها کمک می کند.

عملکرد های دیگر کلروفیل عبارت است از:
-اکسیژن رسانی، تصفیه خون
-تأثیر قوی سم زدایی
-غنی از آنزیم است که روند بازسازی سلول ها را تسریع می کند
-سرشار از اسیدهای آمینه
-سموم را از کبد خارج می کند و عملکرد کبد را بهبود می بخشد
-تنظیم کننده کلسیم
-خاصیت ضدالتهابی
-التیام دهنده زخم
-بوی نامطبوع دهان و بدن را از بین می برد
-بافت های قلب را با آهن و منیزیم تغذیه می کند
-قاعدگی را تنظیم می کند
-سیستم عروقی را احیا می کند
-مینای دندان را بهبود می بخشد
-میزان تولید شیر را در دوره شیردهی زیاد می کند
-مشکلات قندخون را برطرف می کند
-با عفونت مقابله می کند
-رادیکال های آزاد را خنثی می کند
-کم خونی بر اثر کمبود پروتئین را برطرف می کند
-از بدن در برابر سرطان محافظت می کند
-ناراحتی پوستی را رفع می کند
-در تخلیه روده موثر است
-هرچه گیاه مصرفی‌شما سبزتر باشد، میزان کلروفیل آن نیز بیشتر است

    
گردآوری و تنظیم:گروه سلامت پرشین پرشیا        
www.persianpersia.com/health
     
روزنامه خراسان    :منبع        

در این آموزش که به صورت قدم به قدم و تصویری گردآوری شده است می توانید با استفاده از سنگ های طبیعی و کمی خلاقیت آبنمایی زیبا و کم هزینه داشته باشید.با ما در ادامه ی مطلب همراه باشید…

برای ساخت این آبنا نیاز به زیرساختی مناسب است که به توضیح در این مورد می پردازیم.برای ساخت نیاز به لوازمی مانند:

مخزن آب

پمپ آب کوچک

لوله ی فلزی آب

توری (سیمی)

سنگ تخت

داریم که در ادامه با چگونگی استفاده از هر یک از این لوازم آشنا خواهیم شد.برای شروع باید در محلی که برای ساخت آب نما مد نظر داریم, چاله ای به اندازه ی طول و عرض و ارتفاع مخزن آب بکنید و مخزن را در دال آن جایگذاری کنید

این مخزن باید روباز باشد تا آب های حاصل از پمپاژ را به راحتی جمع آوری کند

شما می توانید از فروشگاه های مربوطه (موتور آبکش) کوچک که به همین منظور طراحی شده اند را خریداری و در داخل مخزن قرار دهید.به اندازه ای که با منبع برق فاصله دارید ، سیمی در نظر بگیرید تا عملیات برق رسانی به سادگی صورت پذیرد.حتما از فیلتر های مناسب برای پوشش ورودی موتور استفاده کنید تا مشکلی در صورت ورود هرگونه جسم خارجی به دهانه ی موتور به وجود نیاید.

پس از نصب موتور از تور های سیمی ضخیم برای پوشش بالای مخزن استفاده کنید .سوراخی در مرکز ایجاد کنید ، لوله ی خروجی آب را از آن عبور دهید و به موتور برسانید

می توانید از پروفیل های آلومینیومی برای نگه دارنده های سنگ استفاده کنید تا مقاومت لازم برای نگهداشتن سنگ ها را داشته باشند و همچنین پس از مدتی با زنگ زدگی مواجه نشوید

در این تصویر می توانید ترتیب قرارگیری لوازم و قطعات در این آبنما را مشاهده کنید

پس از اتمام زیر سازیر به سراغ سنگ ها بروید و آنها را با مته ی سنگ سوراخ کنید تا محل عبور لوله ی قلزی فراهم گردد.

پس از اتمام سوراخ کاری سنگ ها را ازداخل لوله عبور دهید و تا ارتفاعی که دوست دارید آنها را بر روی یکدیگر بچینید.

اینگونه می توانید آبنمایی زیبا و شیک با دستان خود بسازید و از دیدن آن لذت ببرید

 گیاهان موجودات شگفت انگیزیند. آنها قادرند غذایشان را از طریق فتوسنتز درست کنند و همچنین مواد غذایی میلیون ها موجود زنده دیگر را هم تأمین کنند. اما از نظر برخی، گیاهان ممکن است کسل کننده به نظر برسند. درحالی که واقعاً این طور نیست. یکی از دلایلش این است که گیاهان جالب و غیر عادی ای هم وجود دارند. نمونه هایی که در زیر آورده شده اثبات می کنند که گیاهان فقط چیزهای سبزی نیستند که در خاک رشد می کنند.

پانسمان کننده ها (Bandagers)

استبرق یا لباشیریان (Milkweed) گیاهی است که وقتی می شکند یا قطع می شود مایع شیری رنگی تراوش می کند. وقتی که این آب خشک می شود، به صورت یک پانسمان منطقه شکسته شده را می پوشاند. این مایع شیری رنگ از این جهت هم مهم است که مثل یک عامل بازدارنده سمی در برابر حشراتی عمل می کند که ممکن است سعی کنند از گیاه تغذیه کنند. یک استثنا در این زمینه در بین حشرات، پادشاه پروانه است که درمقابل تأثیرات این سم مصون است. گیاهان استبرق تنها گیاهانی هستند که کرم های جوان پادشاه پروانه آنها را خواهند خورد.

 خفه کننده ها (Chokers)

گیاهان خفه کننده (Strangler Figs) به این دلیل این نام را گرفته اند که درواقع میزبانشان را خفه می کنند. آنها با کمک جانوران از بالا تا پایین یک درخت رشد می کنند. به عنوان مثال، یک پرنده ممکن است دانه گیاهی خفه کننده را روی شاخه درختی رها کند. هنگامی که گیاه خفه کننده شروع به رشد می کند، ریشه هایش را به زمین می فرستد، پس از آن در داخل خاک محکم می شود و کاملاً درخت را محاصره می کند. در نهایت، درخت میزبان خواهد مرد به این دلیل که دیگر قادر به دریافت آب و غذای کافی نخواهد بود.

سنگ شکنها

گل سنگ ها نتیجه همزیستی و ترکیب جلبک سبز و قارچ هستند. آنها گیاهان غیر عادی ای محسوب می شوند زیرا می توانند تقریباً بر روی هر سطحی رشد کنند. گل سنگ ها اسیدی ترشح می کنند که می تواند سنگ را به خاک تجزیه کند. همچنین آنها مفیدند چراکه به تصفیه هوا از گازهای اضافی کمک می کنند.

خون آشام ها

گیاهان خون آشام یا سِـس ها (Dodder) به میزبانشان متصل می شوند و غذا و آب آن را می خورند. جوانه های گیاهان خون آشام هم به خارج از ساقه فرستاده می شوند تا گیاهان دیگری را جست و جو کنند و به آنها متصل شوند. هنگامی که یک میزبان پیدا می شود، سس به آن می چسبد و به ساقه های میزبانش نفوذ می کند. پس از آن رشد می کند درحالی که همچنان به قربانیش متصل می ماند. سس ها انگل های مضری تلقی می شوند، چراکه اغلب، بیماری های گیاهی را گسترش می دهند.

ارواح سفید

نی های هندی (Indian Pipes) گیاهانی لوله ای شکل با گل های سفیدند. رنگ سفید این گیاه به آن ظاهری شبح مانند می دهد. نی هندی در سایه رشد می کند و همه مواد غذاییش را از قارچی که در ریشه هایش زندگی می کند به دست می آورد.

منبع : سایت 020

شايد ضرب المثل «تو همان چيزي هستي كه مي خوري» به گوشتان خورده باشد. معني اين مثل اين است كه نوع غذايي كه هر فرد مي خورد بر سلامتيش اثر مي گذارد و منظورش اين نيست كه هرچه بخوري همان مي شوي! به عنوان مثال اگر گياه بخوري،‌ گياه مي شوي. البته يك نوع حلزون دريايي اين قاعده را به هم زده است.

اين جانور دريايي كه اليزيا چلورتيكا elysia chlorotica نام دارد و شبیه برگ است، با مكيدن لبه هاي جلبك ها تغذيه مي كند. جلبك مثل بقيه گياهان غذايش را با كمك گرفتن از نور خورشيد تأمين مي كند.

سيدني كي پيرس زيست شناس و استاد دانشگاه فلوريداي جنوبي مشاهده اين حلزون دريايي جلبك خوار را گزارش داده است.

پيرس مي گويد كه اين حلزون دريايي درست مثل گياهان ابزار تبديل نور خورشيد به غذا را در اختيار دارد. حلزون هاي دريايي فقط خود جلبك را نمي دزدند. بلكه آنها درواقع دستور ساخت كلروفيل را هم از آن مي دزدند. به عبارت ديگر آنها شروع مي كنند تا مثل غذايشان رفتار كنند.

اين نقطه پيوند يك گياه و يك جانور است. درواقع گياهان در داخل سلول هايشان ساختارهاي ريزي به نام كلروپلاست دارند. كلروپلاست ها، دي اكسيد كربن و آب را با استفاده از نور خورشيد و يك ماده شيميايي به نام كلروفيل به قند تبديل مي كنند. فرايندي كه طي آن كلروپلاست ها با استفاده از كلروفيل قند مي سازند فتوسنتز ناميده مي شود.

جلبكي كه به وسيله حلزون دريايي خورده مي شود هم مثل گياهان از فرايند فتوسنتز استفاده مي كند تا غذا بسازد. پس از آن كه حلزون دريايي كشف شده به وسيله پيرس جلبك را مي خورد،‌ كلروپلاست هاي آن را جدا مي كند و به جاي هضم و دفع كلروپلاست ها، آنها را در داخل سلول هايش جذب مي كند. وقتي حلزون، كلروپلاست را در داخل سلول هايش داشته باشد، مي تواند از فرايند فتوسنتز استفاده كند تا غذا بسازد. پيش از اين كه اين حلزون ها كلروپلاست ها را جذب سلول هايشان كنند تا بتوانند غذا بسازند، ممكن است تا مدت ها و چه بسا حتي حدود يك سال بي غذا بمانند. تفاوت آنها با جانوران ديگر مثل مرجان ها اين است كه مرجان ها سلول هاي حاوي كلروپلاست را در بدنشان ذخيره دارند و با استفاده از آن مقداري از غذايشان را مي سازند.

اينجا يك مشكل ديگر وجود دارد و آن اين است كه بالأخره كلروپلاست ها در طول فتوسنتزها كلروفيل ها را تمام مي كنند و به ذخيره تازه اي نياز دارند. اين ذخيره كلروفيل از كجا تأمين مي شود؟ يك ايده اين است كه موقعي كه جانوران كلروپلاست ها را جذب مي كنند، همراه آنها ذخيره مادام العمر كلروفيل را هم جذب مي كنند. اما اين در مورد حلزون دريايي صادق نيست. پيرس و همكارانش فهميده اند كه برخلاف جانوران ديگر، حلزون هاي دريايي خودشان مي توانند كلروفيل بسازند كه معنيش اين است كه آنها چيزي بيش از تنها كلروفيل را از جلبك دزديده اند.

درواقع داخل بدن تقريباً همه سلول هاي زنده ژن وجود دارد. ژن حكم دستورالعملي را دارد كه براساس آن موجود زنده مي تواند هرچه را كه به آن نياز دارد بسازد. يك گياه هم ژن هايي دارد كه به عنوان مثال حاوي راهنماهايي براي ساختن كلروفيل هستند. حلزون دريايي اي كه پيرس كشف كرده هم وقتي كلروفيل مورد نيازش تمام مي شود، مثل گياهان كلروفيل مي سازد.

بنابراين حلزون هاي دريايي تنها كلروپلاست هاي جلبك ها را نمي بلعند. بلكه راهنماهاي ژني آنها را هم مي پذيرند. به بيان ديگر حلزون هاي دريايي هماني مي شوند كه مي خورند.